11 Kasım 2011 Cuma

Yangın yeri.



Dumanı tüter kahve bardağımdan taşan ısıdan yanan dudağımın,
dumanı tüter aymayan günlerce ağıtımın  sana yaktığım,

gözgöze değiliz ki küfür edeyim sözüne
yüzyüze değiliz ki tüküreyim cemaline 

Bir isyan bin çığlık binbir serzenişle tutsağım bedenime,
bir karanlık buhar olmuş nefesim sevdanın esiri,yangın yeriyim.

Gelme,sana ışık yılı hızla çarpan yüreğimi derme...

Yalana inat biriyim,doğruysa bu sevdiğim;
SEVDA YALANIM dilimden düşmüyor bir tek benim.
Susma,ağlat mütemadiyen gözlerimdeki kahır yeminimi
Bir bakışın içimdeki ateşi söndürebilir mi ?
Bir yakışının ufacık bir  kibriti alevlendirdiği gibi?

Söylesene koca büyücü,
Cevaplar mı daha büyük,
Yürekler mi ?
Ellerinle yapıyorsun ya hani sevmeyi
Ayaklarınlada becerebilir misin bana gelmeyi ?

Hayranlığım sihirlerinden değil anlıyorum.
Kendi kahramanımı yaratan benim,
Oysa serili duruyor kaderim gözler önünde
Okuyamıyorum...

Bir sazlık değil bin ahret değil binbir cile gibi yanıyor bedenim
Bakma sessiz sakin tüttüğüme benim
zulümlerce kullanılmış yüreğim;
Bir ufacık kor başını alımış derinden gidiyor izlerim.

Sen sormadın ben söyleyeyim bu is nereden geldi satırlarıma süründü benim ;
Sonsuz bir aydınlık oysa kefenim,Güneş kıskansa yeridir, yangın yeriyim...


aShLeY'11

24 Ağustos 2011 Çarşamba

kaldI bir yarIm.

Sorma, kendime çok kırgınım bu sefer...
herzamankinden ağır basıyor farkındalığım...
Temizlik yapmaya kalkınca oturuyor içime sancılarım,
atamıyorum eskileri kıyamıyorum vermeye benden daha fakirlerine...
Fakir ama mutlulardır şimdi diyorum.

Bilmeseler ne iyi aslında kitap da neymiş ki ?
Okuyunca olunan alimlik cok ahlaksız çok şerefsiz ve çok yalancı aslında!
Kalp atışlarım artıyor,kan basıncım yükseliyo ve ölecekmişim gibi hissediyorum.
Ne tuhaf, ölmeyi bayılmak sanıyorum hala...

Saf kalan yanlarımı ayıklıyorum zaman zaman,bir yanda kararmış kalbim,
bir yanda tüm çirkefliğiyle istanbul yarası,
bir yanda ite kaka çöp torbasına tıkıştırdığım çamaşırsuyu lekeli hayatım.
Çöp tenekesine kadar sabredemeyip yol ortasına döke saça düşeceğim sanırım.

Ayaklarım tutmuyor,yürümek sürünmekden farksız gibi;
bulutlarada mıyım ?

Son günlerimmiş gibi geçiyor ilk günlerimiz,çok iyisin çok nazik çok sevgili çok tak-tik ...
Uzaklaşamıyorum kaskatı çakılıp kaldığım 'saat gecenin en gücü' modundaki kucağından koltuğumun ...
içine gömülüp kalasım var boynundaki oyuğun...
Oysa sen ,hiç olmadığın kadar masummuŞsun.!

Hep en tozlu en ulaşılmaz köşesindesin aklımın,
Gömleğin kalmış bende,nedense ?
Aklımı kaçırıyorum sana bazen..
konuşuyoruz elimi tutup ağlama diyorsun...ama sen ağlama demeden önce susmayı becermiştim tam.

O anda sus oluyorsun,sözden arta kalan es oluyorsun gözlerimin içinde.
bir şiir anımsatıyor ızdırap bakışların,
_Sarılıp yatmak mümkün değil bende senden kalan hayale..._

Herşey zaten hayal sevdiğim.
bildiğim tüm gerçekler gibi yalan.
üstelik yalan sandığım tüm gerçekler gibi varsın.
Sarılıp yatmak mümkün ,biliyorum.

Hele içinde beslediğin fahişe bir bedense...
Sarılıp yatmak istiyorum.
ihtirasların, kahrolası kokun ve
esir ettiğin ruhumda deliliğinle...


Ardına dönüp bakmamak pek mümkün!
Her ne yaşanırsa yaşansın üstelik ...
Ne kadar giderse zaman,sen de o kadar yetersin ....

Gidip bir orospu çocuğunun kucağına oturuyorum hep.
Ya değilse diyorum bu sefer, ya bu gerçekten beni severse ?
Ya olursa ?
Birazdan zaman dursa _!
Belki de bir yol kenarındaki beyaz kaldırımda ölürüm !
Ya durursa ?

Sorma, kendimle çok katışığım bu ara,
kötüyüm...hiç olmadığım kadar kötüyüm...
içimde mutluluklar var;  kötürüm ...



by Ash K ℂ✫ on Tuesday, 23 August 2011 at 20:37


Bıraksaydın ya peki



Yol üzerinde bıraksaydın ya beni,
hem oradalardan otobüs falan bulurdum..yolum uzun...
Epey bi gelmişiz çünki...hani dar bu sokaklarda ıssız biraz .
Gece karanlığı çökmeden gidebilir miyim dersin,sessiz evime ?
peşime takımadan bir serseri ?

Yağdırsaydın ya bari göklerden boşanırcasına ayrılığını...
bardaklar dolusu içirseyin ya hani,
kendime gelirdim...
Gelebileceğim en son noktaydı kendim.
Ben seni seçtim.
Ama yapmadın ki sen kötülük...etmedin ki...dinletmedin ki derdini...
Ben anladım gene..
Ben bildim seni.


Çıkardım 
üzerimden eski elbiseni..sana ait ne varsa söktüm cigerimden...
Sen benim yatak arkadaşım değildin esasen...
Sevmiştin de sevişirken ...

Yangınlara atmasaydın ya beni...iyiydi böyle sessizlik
kendi kendime konuşurdum ben..
iyice geriden gelirdi sesim.
iyice derinden..

Büyükce bir tabak alırdım önüme her boyumdan büyük porsyonlara göz diktiğimde...
Delice indirirdim mideme seni,
hazımsızlık çeker giderdim en acelesinden...

Koşarklen bazen topuklarım dibime dadanırdı...
bazen yüreğim ağzıma vururdu aç diye ,kapında belirirken ben...
Nefes nefese..hatırladın mı ?

Birarada mı ayrı mı atsaydı kalplerimiz bilemediğimiz geçmek bilmez vakitlerdi vuslata beş kala dedikleri...
Avundum mu sandın dostluğunla bilip bilmeden
?biraz önceydi senden gittiğim,
benden gittin mi peki sen ?
Dün gibi işte şehvet sesleri,
gün gibi geçti gözlerimin önündeki şeritten
Yine bir  yaz vaktiydi hani geçti tenin tenimden,
peki benden geçtin mi  sen ?