herzamankinden ağır basıyor farkındalığım...
Temizlik yapmaya kalkınca oturuyor içime sancılarım,
atamıyorum eskileri kıyamıyorum vermeye benden daha fakirlerine...
Fakir ama mutlulardır şimdi diyorum.
Bilmeseler ne iyi aslında kitap da neymiş ki ?
Okuyunca olunan alimlik cok ahlaksız çok şerefsiz ve çok yalancı aslında!
Kalp atışlarım artıyor,kan basıncım yükseliyo ve ölecekmişim gibi hissediyorum.
Ne tuhaf, ölmeyi bayılmak sanıyorum hala...
Saf kalan yanlarımı ayıklıyorum zaman zaman,bir yanda kararmış kalbim,
bir yanda tüm çirkefliğiyle istanbul yarası,
bir yanda ite kaka çöp torbasına tıkıştırdığım çamaşırsuyu lekeli hayatım.
Çöp tenekesine kadar sabredemeyip yol ortasına döke saça düşeceğim sanırım.
Ayaklarım tutmuyor,yürümek sürünmekden farksız gibi;
bulutlarada mıyım ?
Son günlerimmiş gibi geçiyor ilk günlerimiz,çok iyisin çok nazik çok sevgili çok tak-tik ...
Uzaklaşamıyorum kaskatı çakılıp kaldığım 'saat gecenin en gücü' modundaki kucağından koltuğumun ...
içine gömülüp kalasım var boynundaki oyuğun...
Oysa sen ,hiç olmadığın kadar masummuŞsun.!
Hep en tozlu en ulaşılmaz köşesindesin aklımın,
Gömleğin kalmış bende,nedense ?
Aklımı kaçırıyorum sana bazen..
konuşuyoruz elimi tutup ağlama diyorsun...ama sen ağlama demeden önce susmayı becermiştim tam.
O anda sus oluyorsun,sözden arta kalan es oluyorsun gözlerimin içinde.
bir şiir anımsatıyor ızdırap bakışların,
_Sarılıp yatmak mümkün değil bende senden kalan hayale..._
Herşey zaten hayal sevdiğim.
bildiğim tüm gerçekler gibi yalan.
üstelik yalan sandığım tüm gerçekler gibi varsın.
Sarılıp yatmak mümkün ,biliyorum.
Hele içinde beslediğin fahişe bir bedense...
Sarılıp yatmak istiyorum.
ihtirasların, kahrolası kokun ve
esir ettiğin ruhumda deliliğinle...
Ardına dönüp bakmamak pek mümkün!
Her ne yaşanırsa yaşansın üstelik ...
Ne kadar giderse zaman,sen de o kadar yetersin ....
Gidip bir orospu çocuğunun kucağına oturuyorum hep.
Ya değilse diyorum bu sefer, ya bu gerçekten beni severse ?
Ya olursa ?
Birazdan zaman dursa _!
Belki de bir yol kenarındaki beyaz kaldırımda ölürüm !
Ya durursa ?
Sorma, kendimle çok katışığım bu ara,
kötüyüm...hiç olmadığım kadar kötüyüm...
içimde mutluluklar var; kötürüm ...
by Ash K ℂ✫ on Tuesday, 23 August 2011 at 20:37