Yol üzerinde bıraksaydın ya beni,
hem oradalardan otobüs falan bulurdum..yolum uzun...
Epey bi gelmişiz çünki...hani dar bu sokaklarda ıssız biraz .
Gece karanlığı çökmeden gidebilir miyim dersin,sessiz evime ?
peşime takımadan bir serseri ?
Yağdırsaydın ya bari göklerden boşanırcasına ayrılığını...
bardaklar dolusu içirseyin ya hani,
kendime gelirdim...
Gelebileceğim en son noktaydı kendim.
Ben seni seçtim.
Ama yapmadın ki sen kötülük...etmedin ki...dinletmedin ki derdini...
Ben anladım gene..
Ben bildim seni.
Çıkardım
üzerimden eski elbiseni..sana ait ne varsa söktüm cigerimden...
Sen benim yatak arkadaşım değildin esasen...
Sevmiştin de sevişirken ...
Yangınlara atmasaydın ya beni...iyiydi böyle sessizlik
kendi kendime konuşurdum ben..
iyice geriden gelirdi sesim.
iyice derinden..
Büyükce bir tabak alırdım önüme her boyumdan büyük porsyonlara göz diktiğimde...
Delice indirirdim mideme seni,
hazımsızlık çeker giderdim en acelesinden...
Koşarklen bazen topuklarım dibime dadanırdı...
bazen yüreğim ağzıma vururdu aç diye ,kapında belirirken ben...
Nefes nefese..hatırladın mı ?
Birarada mı ayrı mı atsaydı kalplerimiz bilemediğimiz geçmek bilmez vakitlerdi vuslata beş kala dedikleri...
Avundum mu sandın dostluğunla bilip bilmeden
?biraz önceydi senden gittiğim,
benden gittin mi peki sen ?
Dün gibi işte şehvet sesleri,
gün gibi geçti gözlerimin önündeki şeritten
peki benden geçtin mi sen ?
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder